Gujarati Lyrics

જ્યારે પ્રણયની જગમાં શરૂઆત થઈ હશે, ત્યારે પ્રથમ ગઝલની રજૂઆત થઈ હશે. પહેલા પવનમાં ક્યારે હતી આટલી મહેક, રસ્તામાં તારી

દિવસો જુદાઈના જાય છે, એ જશે જરૂર મિલન સુધી: મને હાથ ઝાલીને લઈ જશે, હવે શત્રુઓ જ સ્વજન સુધી. ન

અશ્રુ વિરહની રાત ના ખાળી શક્યો નહિ પાછા નયન ના નુર ને વાળી શક્યો નહિ હું જેને કાજ અંધ થયો

થાય સરખામણી તો ઊતરતા છીએ તે છતાં આબરૂ અમે દીપાવી દીધી. એમના મહેલ ને રોશની આપવા ઝુંપડી પણ અમારી જલાવી

મારી એ કલ્પના હતી કે વિસરી મને, કિન્તુ એ માત્ર ભ્રમ હતો થઇ ખાતરી મને. ભુલી વફાની રીત ન ભુલી